Τι προβλέπει ο νέος κανονισμός για κοινωνική ασφάλιση, επίδομα ανεργίας, οικογενειακές παροχές για όσους εργάζονται σε άλλη χώρα
Την κοινωνική ασφάλιση, τις παροχές και τους κανόνες πρόσβασης στα συστήματα περίθαλψης, για τους Ευρωπαίους που ζουν ή εργάζονται σε άλλη χώρα της Ένωσης, καθορίζει νομοθετική ρύθμιση που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Πρόκειται για την επικαιροποίηση του κανονισμού για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης που αφορά πάνω από 16 εκατομμύρια ευρωπαίους πολίτες, που ζουν ή εργάζονται σε άλλη χώρα της ΕΕ.
Η νομοθετική ρύθμιση της ΕΕ για την ασφάλιση
Η ρύθμιση – στην οποία έχουν συμφωνήσει το Κοινοβούλιο και το Ευρωπαικό Συμβούλιο – θεσπίζει σαφέστερα κριτήρια για να καθορίζεται ποιας χώρας το νομικό πλαίσιο εφαρμόζεται σε περιπτώσεις Ευρωπαίων εργαζομένων που ζουν ή εργάζονται σε άλλο κράτος μέλος. Παράλληλα, ενισχύει τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών, ώστε να ανταλλάσσονται εγκαίρως οι απαραίτητες πληροφορίες και να διευκολύνεται ο εντοπισμός σφαλμάτων ή απάτης, μεταξύ άλλων μέσω καταχρηστικών πρακτικών, όπως οι εικονικές εταιρείες.
Με άλλα λόγια οι κανόνες της ΕΕ για την κοινωνική ασφάλιση διευκολύνουν τη μετακίνηση, την εργασία και τη διαβίωση σε ολόκληρη την Ένωση, διασφαλίζουν ότι οι πολίτες διατηρούν την ασφαλιστική τους κάλυψη όταν μετακινούνται μεταξύ των κρατών μελών και καθορίζουν ποια χώρα είναι υπεύθυνη για την κάλυψη της κοινωνικής τους ασφάλισης.
Οι νέοι κανόνες
Οι νέοι κανόνες αναλυτικά:
Παροχές ανεργίας. Η νομοθεσία διευκρινίζει πώς συνυπολογίζονται οι περίοδοι εργασίας, αυτοαπασχόλησης ή ασφαλιστικής κάλυψης που πραγματοποιούνται σε διαφορετικά κράτη μέλη, κατά την αξιολόγηση των δικαιωμάτων σε παροχές ανεργίας. Τα πρόσωπα που μεταβαίνουν σε άλλη χώρα της ΕΕ για να αναζητήσουν εργασία θα δικαιούνται να λαμβάνουν παροχές ανεργίας για έξι μήνες από τη χώρα από την οποία αναχώρησαν, ενώ η περίοδος αυτή θα μπορεί να παραταθεί έως τη λήξη του πλήρους δικαιώματός τους. Για τους διασυνοριακούς εργαζομένους, όσους δηλαδή εργάζονται σε μια χώρα της ΕΕ αλλά κατοικούν σε άλλη, αποσαφηνίζεται ποιο κράτος μέλος είναι υπεύθυνο για την καταβολή των παροχών. Εάν ένας διασυνοριακός εργαζόμενος έχει εργαστεί ως μισθωτός ή αυτοαπασχολούμενος ή έχει ασφαλιστεί για αδιάλειπτη περίοδο 22 εβδομάδων σε κράτος μέλος διαφορετικό από τη χώρα διαμονής του, οι παροχές θα καταβάλλονται από τη χώρα στην οποία εργάζεται.
Μακροχρόνια φροντίδα και οικογενειακές παροχές. Οι νέοι επικαιροποιημένοι κανόνες ενισχύουν την ασφάλεια δικαίου για ανθρώπους που χρειάζονται φροντίδα και για όσους τους φροντίζουν. Παράλληλα, προστίθεται νέος ορισμός και κατάλογος των παροχών μακροχρόνιας φροντίδας που καλύπτονται από τους κανόνες αυτούς. Προβλέπεται επίσης σαφέστερη διάκριση μεταξύ των οικογενειακών παροχών σε χρήμα (που στοχεύουν στην αναπλήρωση εισοδήματος όταν ένα άτομο σταματά ή μειώνει την εργασία του για την ανατροφή ενός παιδιού) και άλλων οικογενειακών παροχών.
Εργαζόμενοι που αποσπώνται σε άλλη χώρα της ΕΕ. Οι εργαζόμενοι ή οι αυτοαπασχολούμενοι που αποσπώνται στο εξωτερικό για διάστημα έως 24 μηνών, χωρίς να αντικαθιστούν εργαζόμενο που είχε προηγουμένως αποσπαστεί, παραμένουν ασφαλισμένοι στη χώρα της ΕΕ όπου είναι εγκατεστημένος ο εργοδότης τους ή όπου ασκούν συνήθως την αυτοαπασχολούμενη δραστηριότητά τους. Για την αντιμετώπιση της απάτης και των σφαλμάτων, θα πρέπει να υπάγονται στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης της χώρας καταγωγής τους για τουλάχιστον τρεις μήνες πριν αποσπαστούν στο εξωτερικό. Το κείμενο εισάγει επίσης ένα υποχρεωτικό σύστημα προηγούμενης κοινοποίησης. Δηλαδή όταν ένας εργαζόμενος ασκεί δραστηριότητες σε άλλη χώρα της ΕΕ, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής πρέπει να ενημερώνονται εκ των προτέρων. Η υποχρέωση αυτή δεν θα ισχύει για επαγγελματικά ταξίδια και βραχυπρόθεσμες αποσπάσεις διάρκειας έως τριών ημερών, ενώ ο κατασκευαστικός τομέας δεν καλύπτεται από την εξαίρεση αυτή.
Εργασία σε δύο ή περισσότερα κράτη μέλη. Για τους εργαζομένους που ασκούν δραστηριότητες σε δύο ή περισσότερα κράτη μέλη, η επικαιροποιημένη νομοθεσία συμβάλλει στον προσδιορισμό της καταστατικής έδρας ή του τόπου επιχειρηματικής δραστηριότητας του εργοδότη ή της επιχείρησης, ώστε να διαπιστωθεί ποιας χώρας η νομοθεσία κοινωνικής ασφάλισης εφαρμόζεται. Για τον σκοπό αυτό, λαμβάνονται υπόψη σχετικοί παράγοντες, όπως ο τόπος όπου λαμβάνονται οι κρίσιμες αποφάσεις, ο τόπος όπου παράγεται ο κύκλος εργασιών και οι τόποι διεξαγωγής των γενικών συνελεύσεων.
Οικονομικά μη ενεργοί πολίτες. Σύμφωνα με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου της ΕΕ, οι πολίτες της Ένωσης που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν ενεργά εργασία δεν θα πρέπει να εμποδίζονται να συνεισφέρουν σε σύστημα κάλυψης υγειονομικής περίθαλψης.
ot.gr
